x x
ReInvent

Spaghetti en innovatie

Wat hebben spaghetti en innovatie met elkaar te maken? Niks! Behalve dat spaghetti een prachtig metafoor is van waarom organisaties zoveel moeite hebben met innoveren. Innoveren staat daarbij wat mij betreft voor vernieuwing in de breedte. Dus technisch, organisatorisch, sociaal, maar ook qua businessmodellen en verdienmodellen, etc.

Als nooit tevoren is innovatie een must geworden. Een must omdat de ontwikkelingen in de maatschappij sneller gaan dan menig organisatie kan bijhouden. Twijnstra Gudde heeft dit fenomeen als volgt samengevat:
De maatschappij revolueert en organisaties evolueren. Strategieën waar innovatie geen onderdeel van uit maakt, zijn strategieën zonder overlevingskans. Dat wetende rijst de vraag waarom organisaties dan zoveel moeite hebben met innoveren?

Spaghetti
Daar komt het vergelijk met spaghetti om de hoek. Een bord spaghetti is een complex geheel van in elkaar vervlochten onderdelen. Eén sliert eruit halen is bijna onmogelijk zonder invloed uit te oefenen op andere slierten. Zo ook bij organisaties.
spaghetti
Organisaties zijn complexe structuren van afdelingen, regels, procedures, processen en systemen, alles bijeengehouden door imposante en vaak ook logge ICT-toepassingen. Operational excellence om de dagelijkse business zo optimaal te managen. Allemaal niks mis mee..... tot het moment dat er binnen die structuur iets nieuws gedaan moet worden. Dan is het erg lastig om iets uit die die wirwar van afhankelijkheden te isoleren, zonder invloed uit te oefenen op andere afdelingen, systemen of processen, etc.. Dat is spaghettimanagement. (Te) vaak betekent dit dat er dan maar gekozen wordt om iets niet te doen of iets half te doen.

Hoe dan wel?
Iets nieuws bouwen gaat een stuk makkelijker als je niet gehinderd wordt door bestaande zaken. Anders gezegd: innoveren gaat een stuk makkelijker wanneer je geen rekening hoeft te houden met welke impact de innovatie heeft op andere afdelingen, processen of systemen.
spaghetti-large
Probeer innovatie daarom niet in de dagelijkse operationele activiteiten te integreren, maar zet het naast de bestaande organisatie. Zoek de mensen in uw organisatie die ondernemend zijn (de pioniers) en die resultaatgericht zijn (presteerders). Geef ze ruimte, veel ruimte met heldere kaders. Dat is de basis voor innovatie. Ideeën zijn er meestal in overvloed en de belangrijkste taak van management en directie is het faciliteren van de innovatiegroep. Dat betekent ook accepteren dat vernieuwing regelmatig de zwaktes van de dagelijkse business bloot legt. Vrij vertaald zal de innovatiegroep regelmatig tegen de schenen van het management en directie aanschoppen. De reactie daarop bepaalt of de innovatiegroep vol energie verder gaat of niet.

Het moment dat een innovatie aan lijkt te slaan is het moment om na te gaan denken over hoe verder te gaan met de innovatie. Integreren in de dagelijkse business of stand-alone laten draaien?

De basis voor bovenstaande aanpak is dus het creëren van een eenvoudige context los van alle bestaande regels, procedures, systemen en andere afhankelijkheden. Ik gebruik hiervoor het programma “
De Innovatieschuur” wat een metafoor is voor een „speel”ruimte los van het huis waar je allerlei dingen uitprobeert en bouwt, die je in het huis niet zou doen.


Is het tijd voor een moderne dictatuur?

Politiek gaat over toekomst, maar heeft de politiek zelf nog wel toekomst?

Het is weer verkiezingstijd. Mooie beloftes, scherpe debatten, strakke pakken en oeverloze mediatraining om de media-exposure in het eigen voordeel te kunnen gebruiken. Met al die debatten lijkt er nauwelijks tijd over te blijven om het land te regeren. Al met al, één grote show. Maar hoe ver is die show verwijderd van waar politiek daadwerkelijk over zou moeten gaan?

boomerang-nl-politiek-01
Speelbal
Je zou veronderstellen dat politiek zich bezig houdt met het besturen van een land, met het het uitzetten van een strategie voor het land en deze tot uitvoer brengen, maar ook met het monitoren van de ontwikkelingen in de maatschappij die de uitgestippelde strategie kunnen beïnvloeden. Ons politiek stelsel (en dat van vele landen) lijkt daar steeds verder van weg te drijven. Politiek wordt meer en meer een show, een speelbal voor de media en gaat vooral over wie het meest geloofwaardige verhaal kan vertellen. Naarmate de politiek zich de afgelopen jaren is gaan focussen op „het zich onder mensen begeven”, hoe vatbaarder de politiek is geworden voor de waan van de dag. Alles wordt onder invloed van de razendsnelle media uitvergroot en de kleinste nietszeggende issues leiden veelvuldig tot kamervragen, debatten of zelfs een referendum.

Planningshorizon
Maar gaan we daarmee niet volledig voorbij aan waar politiek voor nodig is? We hebben politiek nodig om de koers uit te stippelen, invulling te geven aan deze koers en het monitoren van die invulling. Een kenmerk van een strategie is dat het een planningshorizon van tussen de 5 - en 10 jaar heeft. Voor een grote entiteit als een land waarschijnlijk nog wel langer. Echter politici lijken vooral bezig met hun eigen (partij)belangen. Dat betekent dat erg pijnlijke beslissingen van nature niet genomen worden, of vooruit geschoven worden, dat men zoekt naar quick-wins in plaats van resultaten op langere termijn. De historie leert dat ruim voor het verstrijken van de regeringsperiode (meestal ca. 1 jaar) er al nauwelijks meer beslissingen worden genomen die een nadelige invloed op de verkiezingen kunnen hebben. Dan blijft er dus een planningshorizon van 2 à 3 jaar over waar de politiek zich mee bezig houdt.

Stabiliteit_tcm46-244336
Dictatuur?
Misschien is het tijd voor een ander politiek systeem. Dus laten we het politiek systeem opnieuw uitvinden en kijken welke interessante mogelijkheden dat ons zal bieden. Misschien dat een gemoderniseerde variant van een dictatuur als één van de mogelijk opties naar boven zou komen. Stabiliteit, eenvoud en duidelijkheid, niet toevallig 3 van de belangrijkste wereldwijde trends van de komende jaren.